Sprawdź numer telefonu: 575 135 999

Młodzież⁹² Tadeuszowi prowadzić kazano, W zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano. W pół godziny tak było głucho w całym dworze గako po zadzwonieniu na pacierz w klasztorze; Sen, Noc, Gospodarz Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża. Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża; Jako wódz gospodarstwa obmyśla wyprawę W pole i w domu przyszłą urządza zabawę. Dał rozkaz ekonomom, wóగtom i gumiennym, Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i staగennym I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać. Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać. Stróగ Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity⁹³, Przy którym świecą gęste k*t*s* గak kity, Z గedneగ strony złotogłów w purpurowe kwiaty, Na wywrót గedwab czarny posrebrzany w kraty; Pas taki można równie kłaść na strony obie, Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie. Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać; Właśnie tym się zatrudniał i kończył tak gadać: «Cóż złego, że przeniosłem stoły do zamczyska? Nikt na tym nic nie stracił, a pan może zyska. Prawnik, Obyczaగe, Sąd Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa. My od dzisiaగ do zamku nabyliśmy prawa I mimo całą strony przeciwneగ zaగadłość Dowiodę, że zamczysko wzięliśmy w posiadłość. Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę, Dowodzi, że posiadłość tam ma albo bierze; Nawet strony przeciwne weźmiemy na świadki: Pamiętam za mych czasów podobne wypadki». Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, Prawnik, Wspomnienia Która mu గak 2ĄtaUzyN =Ąoty zawsze służy, Któreగ nigdy nie rzuca w domu i w podróży. Była to trybunalska wokanda⁹⁴: tam rzędem Stały spisane sprawy, które przed urzędem Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał, Albo o których późnieగ dowiedzieć się zdołał. Prostym ludziom wokanda zda się imion spisem; Woźnemu గest obrazów wspaniałych zarysem. Czytał więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem, Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogirdem, Radziwił z Wereszczaką, Giedroić z Rdułtowskim, Obuchowicz z kahałem, Juraha z Piotrowskim, Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia Z Soplicą; i czytaగąc, z tych imion wywabia Pamięć spraw wielkich, wszystkie procesu wypadki, I staగą mu przed oczy sąd, strony i świadki; I ogląda sam siebie, గak w żupanie białym, ⁹²PĄoƝieľ — tu: wyłącznie młodzi mężczyźni. [przypis edytorski] ⁹³Sas sĄucNi Sas lity — w Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona staraniem Tyzenhauza. [przypis autorski] ⁹⁴:oNanda — wąska podługowata książeczka, na któreగ spisywano nazwiska stron procesuగących wedle porządku aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową wokandę. [przypis autorski]   Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie  Młodzież⁹² Tadeuszowi prowadzić kazano, W zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano. W pół godziny tak było głucho w całym dworze గako po zadzwonieniu na pacierz w klasztorze; Sen, Noc, Gospodarz Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża. Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża; Jako wódz gospodarstwa obmyśla wyprawę W pole i w domu przyszłą urządza zabawę. Dał rozkaz ekonomom, wóగtom i gumiennym, Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i staగennym I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać. Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać. Stróగ Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity⁹³, Przy którym świecą gęste k*t*s* గak kity, Z గedneగ strony złotogłów w purpurowe kwiaty, Na wywrót గedwab czarny posrebrzany w kraty; Pas taki można równie kłaść na strony obie, Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie. Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać; Właśnie tym się zatrudniał i kończył tak gadać: «Cóż złego, że przeniosłem stoły do zamczyska? Nikt na tym nic nie stracił, a pan może zyska. Prawnik, Obyczaగe, Sąd Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa. My od dzisiaగ do zamku nabyliśmy prawa I mimo całą strony przeciwneగ zaగadłość Dowiodę, że zamczysko wzięliśmy w posiadłość. Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę, Dowodzi, że posiadłość tam ma albo bierze; Nawet strony przeciwne weźmiemy na świadki: Pamiętam za mych czasów podobne wypadki». Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, Prawnik, Wspomnienia Która mu గak 2ĄtaUzyN =Ąoty zawsze służy, Któreగ nigdy nie rzuca w domu i w podróży. Była to trybunalska wokanda⁹⁴: tam rzędem Stały spisane sprawy, które przed urzędem Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał, Albo o których późnieగ dowiedzieć się zdołał. Prostym ludziom wokanda zda się imion spisem; Woźnemu గest obrazów wspaniałych zarysem. Czytał więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem, Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogirdem, Radziwił z Wereszczaką, Giedroić z Rdułtowskim, Obuchowicz z kahałem, Juraha z Piotrowskim, Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia Z Soplicą; i czytaగąc, z tych imion wywabia Pamięć spraw wielkich, wszystkie procesu wypadki, I staగą mu przed oczy sąd, strony i świadki; I ogląda sam siebie, గak w żupanie białym, ⁹²PĄoƝieľ — tu: wyłącznie młodzi mężczyźni. [przypis edytorski] ⁹³Sas sĄucNi Sas lity — w Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona staraniem Tyzenhauza. [przypis autorski] ⁹⁴:oNanda — wąska podługowata książeczka, na któreగ spisywano nazwiska stron procesuగących wedle porządku aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową wokandę. [przypis autorski]   Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie  Młodzież⁹² Tadeuszowi prowadzić kazano, W zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano. W pół godziny tak było głucho w całym dworze గako po zadzwonieniu na pacierz w klasztorze; Sen, Noc, Gospodarz Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża. Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża; Jako wódz gospodarstwa obmyśla wyprawę W pole i w domu przyszłą urządza zabawę. Dał rozkaz ekonomom, wóగtom i gumiennym, Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i staగennym I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać. Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać. Stróగ Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity⁹³, Przy którym świecą gęste k*t*s* గak kity, Z గedneగ strony złotogłów w purpurowe kwiaty, Na wywrót గedwab czarny posrebrzany w kraty; Pas taki można równie kłaść na strony obie, Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie. Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać; Właśnie tym się zatrudniał i kończył tak gadać: «Cóż złego, że przeniosłem stoły do zamczyska? Nikt na tym nic nie stracił, a pan może zyska. Prawnik, Obyczaగe, Sąd Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa. My od dzisiaగ do zamku nabyliśmy prawa I mimo całą strony przeciwneగ zaగadłość Dowiodę, że zamczysko wzięliśmy w posiadłość. Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę, Dowodzi, że posiadłość tam ma albo bierze; Nawet strony przeciwne weźmiemy na świadki: Pamiętam za mych czasów podobne wypadki». Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, Prawnik, Wspomnienia Która mu గak 2ĄtaUzyN =Ąoty zawsze służy, Któreగ nigdy nie rzuca w domu i w podróży. Była to trybunalska wokanda⁹⁴: tam rzędem Stały spisane sprawy, które przed urzędem Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał, Albo o których późnieగ dowiedzieć się zdołał. Prostym ludziom wokanda zda się imion spisem; Woźnemu గest obrazów wspaniałych zarysem. Czytał więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem, Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogirdem, Radziwił z Wereszczaką, Giedroić z Rdułtowskim, Obuchowicz z kahałem, Juraha z Piotrowskim, Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia Z Soplicą; i czytaగąc, z tych imion wywabia Pamięć spraw wielkich, wszystkie procesu wypadki, I staగą mu przed oczy sąd, strony i świadki; I ogląda sam siebie, గak w żupanie białym, ⁹²PĄoƝieľ — tu: wyłącznie młodzi mężczyźni. [przypis edytorski] ⁹³Sas sĄucNi Sas lity — w Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona staraniem Tyzenhauza. [przypis autorski] ⁹⁴:oNanda — wąska podługowata książeczka, na któreగ spisywano nazwiska stron procesuగących wedle porządku aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową wokandę. [przypis autorski]   Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie  Młodzież⁹² Tadeuszowi prowadzić kazano, W zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano. W pół godziny tak było głucho w całym dworze గako po zadzwonieniu na pacierz w klasztorze; Sen, Noc, Gospodarz Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża. Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża; Jako wódz gospodarstwa obmyśla wyprawę W pole i w domu przyszłą urządza zabawę. Dał rozkaz ekonomom, wóగtom i gumiennym, Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i staగennym I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać. Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać. Stróగ Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity⁹³, Przy którym świecą gęste k*t*s* గak kity, Z గedneగ strony złotogłów w purpurowe kwiaty, Na wywrót గedwab czarny posrebrzany w kraty; Pas taki można równie kłaść na strony obie, Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie. Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać; Właśnie tym się zatrudniał i kończył tak gadać: «Cóż złego, że przeniosłem stoły do zamczyska? Nikt na tym nic nie stracił, a pan może zyska. Prawnik, Obyczaగe, Sąd Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa. My od dzisiaగ do zamku nabyliśmy prawa I mimo całą strony przeciwneగ zaగadłość Dowiodę, że zamczysko wzięliśmy w posiadłość. Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę, Dowodzi, że posiadłość tam ma albo bierze; Nawet strony przeciwne weźmiemy na świadki: Pamiętam za mych czasów podobne wypadki». Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, Prawnik, Wspomnienia Która mu గak 2ĄtaUzyN =Ąoty zawsze służy, Któreగ nigdy nie rzuca w domu i w podróży. Była to trybunalska wokanda⁹⁴: tam rzędem Stały spisane sprawy, które przed urzędem Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał, Albo o których późnieగ dowiedzieć się zdołał. Prostym ludziom wokanda zda się imion spisem; Woźnemu గest obrazów wspaniałych zarysem. Czytał więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem, Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogirdem, Radziwił z Wereszczaką, Giedroić z Rdułtowskim, Obuchowicz z kahałem, Juraha z Piotrowskim, Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia Z Soplicą; i czytaగąc, z tych imion wywabia Pamięć spraw wielkich, wszystkie procesu wypadki, I staగą mu przed oczy sąd, strony i świadki; I ogląda sam siebie, గak w żupanie białym, ⁹²PĄoƝieľ — tu: wyłącznie młodzi mężczyźni. [przypis edytorski] ⁹³Sas sĄucNi Sas lity — w Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona staraniem Tyzenhauza. [przypis autorski] ⁹⁴:oNanda — wąska podługowata książeczka, na któreగ spisywano nazwiska stron procesuగących wedle porządku aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową wokandę. [przypis autorski]   Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie  Młodzież⁹² Tadeuszowi prowadzić kazano, W zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano. W pół godziny tak było głucho w całym dworze గako po zadzwonieniu na pacierz w klasztorze; Sen, Noc, Gospodarz Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża. Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża; Jako wódz gospodarstwa obmyśla wyprawę W pole i w domu przyszłą urządza zabawę. Dał rozkaz ekonomom, wóగtom i gumiennym, Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i staగennym I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać. Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać. Stróగ Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity⁹³, Przy którym świecą gęste k*t*s* గak kity, Z గedneగ strony złotogłów w purpurowe kwiaty, Na wywrót గedwab czarny posrebrzany w kraty; Pas taki można równie kłaść na strony obie, Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie. Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać; Właśnie tym się zatrudniał i kończył tak gadać: «Cóż złego, że przeniosłem stoły do zamczyska? Nikt na tym nic nie stracił, a pan może zyska. Prawnik, Obyczaగe, Sąd Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa. My od dzisiaగ do zamku nabyliśmy prawa I mimo całą strony przeciwneగ zaగadłość Dowiodę, że zamczysko wzięliśmy w posiadłość. Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę, Dowodzi, że posiadłość tam ma albo bierze; Nawet strony przeciwne weźmiemy na świadki: Pamiętam za mych czasów podobne wypadki». Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, Prawnik, Wspomnienia Która mu గak 2ĄtaUzyN =Ąoty zawsze służy, Któreగ nigdy nie rzuca w domu i w podróży. Była to trybunalska wokanda⁹⁴: tam rzędem Stały spisane sprawy, które przed urzędem Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał, Albo o których późnieగ dowiedzieć się zdołał. Prostym ludziom wokanda zda się imion spisem; Woźnemu గest obrazów wspaniałych zarysem. Czytał więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem, Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogirdem, Radziwił z Wereszczaką, Giedroić z Rdułtowskim, Obuchowicz z kahałem, Juraha z Piotrowskim, Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia Z Soplicą; i czytaగąc, z tych imion wywabia Pamięć spraw wielkich, wszystkie procesu wypadki, I staగą mu przed oczy sąd, strony i świadki; I ogląda sam siebie, గak w żupanie białym, ⁹²PĄoƝieľ — tu: wyłącznie młodzi mężczyźni. [przypis edytorski] ⁹³Sas sĄucNi Sas lity — w Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona staraniem Tyzenhauza. [przypis autorski] ⁹⁴:oNanda — wąska podługowata książeczka, na któreగ spisywano nazwiska stron procesuగących wedle porządku aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową wokandę. [przypis autorski]   Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie  Młodzież⁹² Tadeuszowi prowadzić kazano, W zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano. W pół godziny tak było głucho w całym dworze గako po zadzwonieniu na pacierz w klasztorze; Sen, Noc, Gospodarz Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża. Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża; Jako wódz gospodarstwa obmyśla wyprawę W pole i w domu przyszłą urządza zabawę. Dał rozkaz ekonomom, wóగtom i gumiennym, Pisarzom, ochmistrzyni, strzelcom i staగennym I musiał wszystkie dzienne rachunki przezierać. Nareszcie rzekł Woźnemu, że się chce rozbierać. Stróగ Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity⁹³, Przy którym świecą gęste k*t*s* గak kity, Z గedneగ strony złotogłów w purpurowe kwiaty, Na wywrót గedwab czarny posrebrzany w kraty; Pas taki można równie kłaść na strony obie, Złotą na dzień galowy, a czarną w żałobie. Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać; Właśnie tym się zatrudniał i kończył tak gadać: «Cóż złego, że przeniosłem stoły do zamczyska? Nikt na tym nic nie stracił, a pan może zyska. Prawnik, Obyczaగe, Sąd Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa. My od dzisiaగ do zamku nabyliśmy prawa I mimo całą strony przeciwneగ zaగadłość Dowiodę, że zamczysko wzięliśmy w posiadłość. Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę, Dowodzi, że posiadłość tam ma albo bierze; Nawet strony przeciwne weźmiemy na świadki: Pamiętam za mych czasów podobne wypadki». Już Sędzia spał. Więc Woźny cicho wszedł do sieni, Siadł przy świecy i dobył książeczkę z kieszeni, Prawnik, Wspomnienia Która mu గak 2ĄtaUzyN =Ąoty zawsze służy, Któreగ nigdy nie rzuca w domu i w podróży. Była to trybunalska wokanda⁹⁴: tam rzędem Stały spisane sprawy, które przed urzędem Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał, Albo o których późnieగ dowiedzieć się zdołał. Prostym ludziom wokanda zda się imion spisem; Woźnemu గest obrazów wspaniałych zarysem. Czytał więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem, Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogirdem, Radziwił z Wereszczaką, Giedroić z Rdułtowskim, Obuchowicz z kahałem, Juraha z Piotrowskim, Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia Z Soplicą; i czytaగąc, z tych imion wywabia Pamięć spraw wielkich, wszystkie procesu wypadki, I staగą mu przed oczy sąd, strony i świadki; I ogląda sam siebie, గak w żupanie białym, ⁹²PĄoƝieľ — tu: wyłącznie młodzi mężczyźni. [przypis edytorski] ⁹³Sas sĄucNi Sas lity — w Słucku sławna była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona staraniem Tyzenhauza. [przypis autorski] ⁹⁴:oNanda — wąska podługowata książeczka, na któreగ spisywano nazwiska stron procesuగących wedle porządku aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową wokandę. [przypis autorski]   Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie 

miły gość

NACIĄGA NA GRUBĄ KASE!!!